வேடிக்கையான விசிறி

ஒரு ராஜாவுக்கு விசிறிகள் மீது அதிக மோகம் இருந்தது. அதனால் அவன் நிறைய விதவிதமான விசிறிகளை சேகரித்து வைத்திருந்தான். ஒரு நாள் மதிய வேளையில் கடுமையான வெயிலில் ராஜா தன்னுடைய ஓய்வு அறையில் அமர்ந்து ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தான். அப்போது அரண்மனைக்கு வெளியே யாரோ ஒரு விசிறி விற்பவனின் குரல் கேட்டது— "வேடிக்கையான விசிறிகள், அற்புதமான விசிறிகள்! ஆனால் ரொம்ப மலிவு! விலை வெறும் ஐம்பது அஷ்ரஃபி!" ராஜா விசிறி விற்பவனை கூப்பிட்டான். "என்னப்பா, இவ்வளவு அதிக விலை சொல்கிறாய்? அப்படி என்ன விசேஷம் உன் விசிறியில்?" என்று ராஜா அவனிடம் கேட்டான். அதற்கு விசிறி விற்பவன் பணிவோடு சொன்னான்— "மன்னர் அவர்களே! இவ்வளவு சிறப்பான அற்புதமான விசிறிகளை நான் வெறும் ஐம்பது அஷ்ரஃபிக்கு விற்கிறேன். ரொம்ப மலிவு என்று சொல்ல வேண்டும்!" "அப்படியா? ஆனால் பார்ப்பதற்கு மற்ற சாதாரண விசிறிகள் போலவே இருக்கிறதே! அவ்வளவு உறுதியானதாக தெரியவில்லையே?" ராஜா சந்தேகத்தோடு சொன்னான். "மகாராஜா அவர்களே! உங்களைப் போன்றவர்களை ஏமாற்றும் தவறு என் கையில் நடக்குமா? எனக்கு அந்த தைரியம் எங்கிருந்து வரும்? இந்த விசிறிகள் நூறு வருடங்களுக்கு மேல் உழைக்கும் என்று உறுதியாக சொல்கிறேன்!" என்று விசிறி விற்பவன் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தினான். ஒரு விசிறியை எடுத்துக்கொண்டு ஐம்பது அஷ்ரஃபி விசிறி விற்பவனின் கையில் கொடுத்துவிட்டு ராஜா சொன்னான்— "பார்ப்போம் இந்த விசிறியின் திறமை எவ்வளவு என்று! மறுபடியும் ஒரு மாதம் கழித்து என்னிடம் வா நீ!" "உங்கள் கட்டளைப்படி மகாராஜா அவர்களே! ஆனால் இதை எப்படி உபயோகிக்க வேண்டும் என்று நான் சொல்ல வேண்டும்." என்று விசிறி விற்பவன் பணிவோடு சொன்னான். இதை கேட்ட ராஜாவுக்கு கோபம் வந்தது. விசிறி விற்பவனை பேச விடாமல் அவன் சொன்னான்— "ஏய், விசிறியை எப்படி அசைக்க வேண்டும் என்றும் நீ எனக்கு சொல்ல வேண்டுமா? அப்படி என்ன பெரிய வித்தை இருக்கிறது! நீ போ இப்போது." பிறகு ராஜா கொஞ்சம் ஓய்வெடுக்க படுக்கையில் படுத்துக்கொண்டு புதிய விசிறியை அசைக்க ஆரம்பித்தான். ஒரு நாள் விசிறியை அசைக்கும்போது அதன் இலைகள் தனியாக கழன்று கீழே விழுந்தன, கைப்பிடி மட்டும் ராஜாவின் கையில் இருந்தது! ஆனால் ஒரு மாதம் கழித்து உண்மையிலேயே அந்த விசிறி விற்பவன் பயமில்லாமல் வந்திருப்பதை பார்த்து ராஜா ஆச்சரியப்பட்டான். குனிந்து ராஜாவுக்கு வணக்கம் சொல்லி அவன் சொன்னான்— "கட்டளையிடுங்கள் மகாராஜா அவர்களே! உங்கள் உத்தரவுப்படி மாதம் முடிந்தவுடன் நான் வந்துவிட்டேன்." அவனை பார்த்ததும் ராஜாவுக்கு கோபம் தலைக்கேறியது. அவன் சொன்னான்— "ஏய் நீ ஒரு நம்பர் மோசக்காரனாக இருக்கிறாய்." என்று சொல்லி உடைந்து போன கைப்பிடியை அவன் முன்னால் காட்டினான். எல்லாவற்றையும் பார்த்தும் பயப்படாமல் விசிறி விற்பவன் சொன்னான்— "மன்னிக்கவும் மகாராஜா அவர்களே. ஆனால் நான் உங்களுக்கு முதல் முறையே சொன்னேன், இந்த விசிறி கொஞ்சம் விசேஷமானது, இதை சரியாக பயன்படுத்த வேண்டும் என்று. ஆனால் நீங்கள் நான் சொன்னதை கவனிக்கவில்லை, அதனால் தான் இப்படி ஆகிவிட்டது." "அப்படியா? எப்படி உபயோகிக்க வேண்டும்?" என்று ராஜா கோபமாக கேட்டான். "மகாராஜா இது ஒரு விசேஷமான விசிறி, அதனால் இதை கையால் அசைக்காமல் வெறுமனே பிடித்துக்கொண்டு உங்கள் தலையை அதன் முன்னால் அசைக்க வேண்டும்." என்று விசிறி விற்பவன் பதிலளித்தான். ராஜா ஒரு நகைச்சுவை பிரியர். அதனால் அவன் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னான்— "வாவ்! ரொம்ப நல்லா இருக்கு! விசிறியை பற்றிய உன் அறிவு அற்புதமானது. என்னிடம் நிறைய விசிறிகள் இருக்கின்றன. நான் உன்னை அவற்றின் காவலாளியாக நியமிக்கிறேன்." என்று சொல்லி ராஜா அவனுக்கு வேலை கொடுத்தான்.