ராட்சதனின் திருமணம்

முன்பு கோசல நாட்டின் தலைநகரில் பைரவ சாஸ்திரி என்ற ஒரு திறமையான பேச்சாளர் வசித்து வந்தார். அவர் அதிகம் படித்தவர் இல்லை என்றாலும், தனது புத்திசாலித்தனமான பேச்சால் அனைவரையும் சிரிக்க வைத்தார். மக்கள் அவரை நோக்கி ஈர்க்கப்பட்டனர். அவர் பிரம்மச்சாரியாக தனது சகோதரியான சுவர்ணசந்திரிகாவின் வீட்டில் வசித்து வந்தார். அவருடைய மைத்துனர் அரசவை பண்டிதர்களில் ஒருவர். ஒரு நாள் மைத்துனர் தனது மனைவியிடம், மகாராஜா தனது ஒரே மகளை வைதேகி ராஜகுமாரனுக்கு திருமணம் செய்து கொடுக்க விரும்புகிறார். ஆனால் வைதேகி ராஜ்யம் கோசலத்தை விட பெரியது மற்றும் வளமானது என்பதால், அந்த திருமணத்திற்கு ராஜா ஒப்புதல் அளிப்பாரா என்று சந்தேகமாக இருக்கிறது என்றார். அதற்கு சுவர்ணசந்திரிகா, தனது சகோதரன் பைரவன் தனது பேச்சால் நிச்சயதார்த்தத்தை நிச்சயம் செய்து வைப்பான் என்றாள். பைரவ சாஸ்திரி இதையெல்லாம் கேட்டுவிட்டு யாரிடமும் சொல்லாமல் வைதேகிக்கு புறப்பட்டார். இதனால் வேலை முடிந்ததும் மகாராஜா அவருக்கு விலையுயர்ந்த பரிசுகளை வழங்குவார் என்று நினைத்தார். கோசல மற்றும் வைதேகி ராஜ்யங்களுக்கு இடையே அடர்ந்த காடு இருந்தது. அங்கு ஒரு ராட்சஸி வசித்து வந்தாள். பயணத்தில் களைப்படைந்த பைரவன் ஒரு குளத்தின் அருகே தண்ணீர் குடித்துவிட்டு ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருந்த போது ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தார். அங்கு ஒரு கிழட்டு ராட்சஸி வந்து கர்ஜித்தபடி, அவன் அங்கு வந்த தைரியம் எப்படி வந்தது என்று கேட்க ஆரம்பித்தாள். மரணம் நிச்சயம் என்று உணர்ந்த பைரவன் சாமர்த்தியமாக, "ராட்சஸி தாயே, நாங்கள் இருவரும் ஒரே கோத்திரத்தை சேர்ந்தவர்கள். பண்டிதர்களின் கூற்றுப்படி ஒரே கோத்திரத்தை சேர்ந்தவர்களின் மாமிசத்தை சாப்பிடுவது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது" என்றான். இதை கேட்ட ராட்சஸி சிரிக்க ஆரம்பித்தாள். அதே நேரத்தில் அவளுடைய இளைய மகள் சதுரசந்தரி அங்கு வந்தாள். அவளை பார்த்ததும் பைரவன் அவளுடைய அழகை புகழ்ந்து கிழவியிடம் அவளுக்கு திருமணம் ஆகிவிட்டதா என்று கேட்டான். திருமண ஏற்பாடுகளின் காரணத்தினாலேயே அவர்கள் தங்கள் இடத்தை விட்டு இங்கு வந்துவிட்டதாக கிழவி கூறினாள். ஏனென்றால் சதுரசந்தரிக்காக அங்குள்ள ராட்சதர்கள் அனைவரும் சண்டையிட்டு கொண்டிருந்தார்கள். பைரவ சாஸ்திரி சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி, இங்கிருந்து ஒரு கோச தூரத்தில் ஒரு தகுதியான ராட்சதன் இருப்பதாக கூறினான். கிழவி சம்மதித்தால் திருமணத்தை செய்து வைப்பதாகவும் கூறினான். இதில் மகிழ்ச்சியடைந்த கிழவி, அவன் இந்த திருமணத்தை முடித்து வைத்தால் எண்ணற்ற வைர நகைகளை பரிசாக தருவதாக கூறினாள். பைரவன் அங்கிருந்து புறப்பட்டு அதிக பேராசை கொண்ட இந்த வேலை கடினமானது என்றாலும் தனது இனிமையான பேச்சால் அந்த மற்றொரு ராட்சதனையும் வசீகரித்து விடுவான் என்று நினைத்தான். அடர்ந்த காட்டை அடைந்ததும் கண்டகண்டன் என்ற ராட்சதன் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்ததை கண்டான். பைரவன் அவனை உரத்த குரலில் எழுப்பி, அவன் அவனுடைய நன்மைக்காக வந்திருப்பதாக கூறினான். கண்டகண்டன் முதலில் கோபப்பட்டான். ஆனால் பைரவன் அவனுக்காக அழகான பெண்ணை தேர்ந்தெடுத்து இருப்பதாக சொன்னதும் சந்தோஷப்பட்டான். கண்டகண்டன் பைரவனை தனது தோளில் சுமந்து கொண்டு இளைய ராட்சஸியின் வீட்டிற்கு வந்தான். சதுரசந்தரியை பார்த்ததும் திருமணத்திற்கு தயாரானான். கிழட்டு ராட்சஸி சதுரசந்தரியின் கையை கண்டகண்டன் கையில் கொடுத்தாள். திருமணம் வெற்றிகரமாக முடிந்தது. பைரவ சாஸ்திரி கிழவிக்கு தனது வாக்குறுதியை நினைவுபடுத்தினான். அவளும் வைரங்கள், ரத்தினங்கள் மற்றும் நகைகள் நிறைந்த பொட்டலத்தை கொடுத்தாள். போகும் முன் பைரவ சாஸ்திரி மீண்டும் ஒருமுறை தனது சாமர்த்தியத்தை பயன்படுத்தினான். அவன் சொன்னான், "ராட்சத பிரபுவே, நீங்கள் இப்போது தனியாக இல்லை. ஒரு குடும்பஸ்தர். உங்கள் நாட்டில் விலங்குகளையும் மனிதர்களையும் கொன்று சாப்பிடுவது மகாராஜாவுக்கு தெரியும். அவர் உங்களை கொல்ல படை அனுப்பி கொண்டிருக்கிறார். அதனால் நீங்கள் மூன்று பேரும் இன்றிரவே சார்துல் பள்ளத்தாக்கை நோக்கி புறப்படுங்கள்". கண்டகண்டன் முதலில் கர்ஜித்தான். ஆனாலும் பாதுகாப்பை கருத்தில் கொண்டு அங்கிருந்து செல்ல ஒப்புக்கொண்டார்கள். இரண்டு கனமான மூட்டைகளை தோளில் சுமந்து கொண்டு களைப்படைந்த ஆனாலும் பணக்காரனான பைரவ சாஸ்திரி தனது நகரத்தை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தான். தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டான், "வறுமை ஒரு சுமை இல்லை. ஆனால் சில நேரங்களில் செல்வத்தின் சுமை கூட மனிதனை களைப்படைய செய்கிறது!"