மாறிய ஜோடி
ஒரு கிராமத்தில் ரங்கநாத் மற்றும் ரத்னா என்ற தம்பதியினர் வசித்து வந்தனர். அந்த தம்பதியினர் சிறிய விஷயங்களுக்காக தினமும் சண்டையிட்டுக் கொள்வார்கள். அவர்கள் இரவு பகலாக சண்டையிட்டுக் கொள்வார்கள். கிராமத்தில் உள்ள சில பெரியவர்கள் அவர்களுக்கு எவ்வளவோ அறிவுரை கூறினார்கள். ஆனால் அவர்களின் அறிவுரைகள் அவர்களின் மனதில் சிறிதளவுகூட தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை.
இருவரும் சண்டையிட்டுக் கொண்டே இருப்பார்கள். ஆனால் ஒருவரை ஒருவர் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களுக்கு ராமு என்ற மகன் இருந்தான். அவன் இருவருக்கும் உயிர் போன்றவன். ஆனால் அதனால் அவர்களின் சண்டை நின்றது என்று அர்த்தமல்ல. ராமு வளர்ந்ததும், பெற்றோர்கள் தினமும் சண்டையிடுவது அவனுக்கு பிடிக்கவில்லை. அதை அவன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். இந்த சண்டையை எப்படி நிறுத்துவது என்று யோசிக்க ஆரம்பித்தான். அவனுக்கு பன்னிரெண்டாவது வயதுதான் இருக்கும், அவன் மாடுகளை மேய்க்கும்போது கூட இதைப் பற்றியே கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருப்பான்.
ஒரு நாள் அவன் இப்படி உட்கார்ந்திருக்கும்போது, அவர்களின் கிராமத்திற்கு பேய் விரட்டும் மந்திரவாதி வந்தான். அவன் அவனிடம் கேட்டான் - "என்னப்பா, ரொம்ப யோசனையில் இருக்கிறாய் போலிருக்கே?"
ராமு அந்த மந்திரவாதியிடம் பெற்றோரின் சண்டையைப் பற்றிச் சொல்லி, "அவர்கள் இருவரும் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தால் எனக்கு எதுவும் தோன்றவில்லை" என்றான்.
அவன் சொன்னான் - "மகனே, உன் பெற்றோரின் குணத்தை மாற்ற நீ கொஞ்சம் மாற வேண்டும். நான் ஒரு யோசனை சொல்கிறேன், அதை செய்." என்று சொல்லி ராமிற்கு ஏதாவது விளக்கினான்.
சாயங்காலம் மாடுகளை ஓட்டிக்கொண்டு ராமு வீட்டுக்கு வந்ததும் அம்மாவிடம் சொன்னான்- "அம்மா, என் சட்டை துவைத்து காய வைக்க சொல்லவில்லையா காலையில்? நீ எப்படி இவ்வளவு மறதி ஆனா? உனக்கு ஒரே ஒரு மகன் இருக்கிறான், அது உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா இல்லையான்னு சந்தேகமா இருக்கு!" என்று சொல்லிக்கொண்டு கோணல்மாணலாக குதிக்க ஆரம்பித்தான்.
அவனது இந்த விசித்திரமான நடத்தையைப் பார்த்த ரத்னா பயந்து போனாள். ராமு இதற்கு முன்பு இப்படி பேசியதே இல்லை, இன்று திடீரென அவனுக்கு என்ன ஆனது என்று அவளுக்கு புரியவில்லை. அவன் சட்டை துவைக்க சொன்னதே இல்லை. ஏதோ காரணம் இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்து, அவள் எதுவும் பேசாமல் கடைக்கு சாமான்கள் வாங்க சென்றாள்.
சிறிது நேரம் கழித்து ரங்கநாத் வயலில் இருந்து திரும்பினான். அவன் தன் மகன் மடியில் தலையை வைத்து உட்கார்ந்திருப்பதைப் பார்த்து, "என்னடா, இப்படி உட்கார்ந்திருக்க? உடம்பு சரியில்லையா?" என்று கேட்டான்.
"உடம்பு சரியில்லாம என்ன இருக்கு? தலையை தூக்கி நடக்கிறது கூட கஷ்டமா இருக்கு!" என்று ராமு சொன்னான்.
"அப்படி இருக்குறதுக்கு என்ன காரணம், சொல்லுவியா?" என்று ரங்கநாத் கேட்டான்.
"உடம்பில் போட நல்ல துணி இல்லை, வெயில், மழை, குளிர்ன்னு வெறும் காலோட நடக்கணும். ஒருத்தன் புள்ளைங்கள இப்படித்தான் வளர்க்கணும் சரியா?" ராமு கோபமாக பதில் சொன்னான்.
அதைக்கேட்ட ரங்கநாத்துக்கு பசி, தாகம் எல்லாம் போச்சு. ராமு அப்பாகிட்ட இப்படி கோபமா தப்பக்கூட பேசியது இல்ல.
அப்போது ரத்னா கடைக்கு போய் வீடு திரும்பினாள். அப்பாவிடம் கூட அவன் வழக்கம்போல் பேசவில்லை என்பதை பார்த்து அவள் நெஞ்சில் 'திஸ்' என்று இருந்தது. இரவு சாப்பாட்டின் போதும் ராமு பெற்றோரிடம் வித்தியாசமாக நடந்து கொண்டான், பேசினான். ஏனென்றால் அவன் மந்திரவாதியின் ஆலோசனைப்படி எல்லாமே நாடகம் ஆடினான். ஒரு வாரம் ஓடிவிட்டது.
ரத்னா யோசித்து சொன்னாள்- "இவனுக்கு ஏதாவது பேய் பிசாசு பிடிச்சிருக்குமோ என்னவோ. மந்திரவாதியை கூப்பிட்டு பார்க்கலாமா?"
"மந்திர தந்திரம் என்னத்துக்கு? வைத்தியர கூப்பிட்டு மருந்து கொடுக்கணும்!" ரங்கநாத் சொன்னான்.
"இந்த நோய்க்கு யார் மருந்து கொடுப்பா? நல்ல மந்திரவாதி இருந்தா ஒரு நொடியில் மந்திரம் போட்டு பிள்ளைய குணமாக்கிருவார்." ரத்னா சொன்னாள்.
"வைத்தியர் இல்லாம இந்த வியாதிக்கு வேறு எந்த சிகிச்சையும் பலன் தராது." ரங்கநாத் சொன்னான்.
இரண்டு தம்பதிகளும் நிறைய வாக்குவாதம் செய்தார்கள். ராமு சிறிது நேரம் கேட்டுக்கொண்டிருந்து சொன்னான் - "நான் சொல்ற மந்திரவாதிகிட்ட தான் போகணும்னா நான் வர தயாரா இருக்கேன்!"
நான் யார் கிட்டையும் வர மாட்டேன் என்று சொல்லாமல், அந்த பைத்தியத்தில் கூட ஒரு மந்திரவாதியிடம் வரத் தயாராக இருக்கிறான் என்று அவர்கள் சொன்னதும் கணவன் மனைவிக்கு கொஞ்சம் திருப்தியாக இருந்தது. இருவரும் அவனை மந்திரவாதியிடம் அழைத்துச் சென்றனர்.
அவர்கள் சொன்ன எல்லாவற்றையும் கேட்டுக்கொண்ட மந்திரவாதி சொன்னான் - "உங்கள் மகனுக்கு வந்திருக்கும் இந்த வியாதி அவ்வளவு கஷ்டமானது என்று தெரியவில்லை. நான் உங்கள் இருவரிடமும் தனியாக ஒரு கேள்வி கேட்பேன். அந்த கேள்விக்கு நீங்கள் உண்மையை சொன்னால், ஒரு நொடியில் அவனுடைய வியாதியை குணமாக்குகிறேன்." என்றான்.
அவன் முதலில் ரங்கநாத்தை தனியாக அழைத்து கேட்டான்- "ராமு உன் பையன்தான், உண்மைய சொல்லு?"
அந்த கேள்வியைக் கேட்டு ரங்கநாத் அதிர்ச்சி அடைந்தான். ஆனால் கோபப்படாமல், "ஆமாம்!" என்றான்.
பிறகு ரங்கநாத்தை திருப்பி அனுப்பிவிட்டு அவனுடைய மனைவியை அழைத்து அதே கேள்வியை கேட்டான்- "ராமு உன் பையன்தான்?" அவளும் அதிர்ச்சி அடைந்து "ஆமாம்! இல்லைன்னா என்ன?" என்றாள்.
பிறகு அவன் இருவரையும் ஒன்றாக அழைத்து சொன்னான்- "நீங்கள் இருவரும் சரியாக பதில் சொல்லவில்லை. ஒரு வாரம் யோசித்து வந்து மறுபடியும் இதே கேள்விக்கு பதில் சொல்லுங்க." என்றான்.
ஒரு வாரம் ஓடிவிட்டது. இருவரும் மந்திரவாதியிடம் வந்தனர். அவன் இருவரையும் தனித்தனியாக அழைத்து மறுபடியும் அதே கேள்வியை கேட்டான்.
இந்த முறை ரங்கநாத் யோசித்து பதில் சொன்னான்- "அவன் என் மனைவியோட பையன்தான்!"
ரத்னா பதில் சொன்னாள்- "அவன் என் பையன்தான்!"
இந்த முறை மந்திரவாதி லேசாக சிரித்து சொன்னான்- "மறுபடியும் இருவருடைய பதிலும் சரியில்லை. இன்னும் நிறைய யோசித்து ஒரு வாரம் கழித்து வந்து சரியான பதில சொல்லுங்க." என்றான்.
ராமுவின் பைத்தியம் நாளுக்கு நாள் அதிகமாகிக் கொண்டே போனது. இந்த முறை என்ன பதில் சொல்வது என்று இருவரும் ஒருவரையொருவர் கலந்து பேசி ஒரு முடிவுடன் ஒரு வாரம் கழித்து பதில் சொல்ல வந்தார்கள். மந்திரவாதியிடம் போனதும் இருவரும் தனித்தனியாக சந்தித்தாலும் ஒரே பதிலை சொன்னார்கள்- "அவன் எங்க இரண்டு பேரோட பையன்தான்!"
இந்த முறை மந்திரவாதி சத்தமாக சிரித்து, "இந்த முறைதான் நீங்கள் சரியாக பதில் சொன்னீர்கள். இத்தனை நாள் கழித்து உங்கள் கழுத்தில் இருந்த பேய் போச்சு. நீங்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் நிதானமாக பேசினீர்கள். கணவன் மனைவி பேசவே கூடாது, பேசினா சண்டைக்குத்தான்! ஒருவரையொருவர் ஆலோசனை செய்றதுக்கு இல்லையின்னா அது சண்டைதான் சரியா? வாழ்க்கை பூராவும் சண்டை போட்டுக்கொண்டே இருப்பீர்களா? ராமுக்கு எதுவும் ஆகவில்லை. அவன் என் ஆலோசனைப்படிதான் இந்த நாடகம் எல்லாம் போட்டான். இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் நன்மை தரக்கூடிய விஷயங்களைப் பற்றி பேசுங்கள். ஒருவருக்கொருவர் ஆலோசனை கேளுங்க. உங்கள் மகன் ஒரு ரத்தினம் மாதிரி. உங்க சண்டைனால அவனை கஷ்டப்படுத்தினீங்க." என்றான்.
ரங்கநாத் மற்றும் ரத்னாவுக்கு நல்ல பாடம் கிடைத்தது. அவர்கள் சண்டை போடுவதை விட்டுவிட்டார்கள். ராமுவின் எதிர்காலம் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.