அதிகார வேட்கை

சிவா என்ற இளைஞன் நகரத்தில் தனது உயர் கல்வியை முடித்துவிட்டு, தனது சொந்த கிராமமான விஜயபுரிக்குத் திரும்பினான். சிவா சிறுவயதாக இருந்தபோதே அவனது தந்தை இறந்துவிட்டதால், அவனது தாயே அவனை வளர்த்து, நகரத்திற்கு அனுப்பி உயர் கல்வி பெற வைத்தாள். கிராமத்திற்கு வந்து ஒரு வாரம் கழிந்ததும், ஏதாவது வேலை செய்ய வேண்டும் என்ற தனது விருப்பத்தை தாயிடம் வெளிப்படுத்தினான். அதற்கு அவள், "சிவா, உனக்கு ஏற்ற வேலை ஜமீன்தாரின் அலுவலகத்தில் கிடைக்கும். உன் தந்தையின் சிறுவயது நண்பரான தனஞ்செயன் உனக்கு உதவ முடியும். நீ ரகுநாத்பூருக்குச் சென்று அவரைச் சந்தி," என்றாள். மறுநாளே சிவா ரகுநாத்பூருக்குச் சென்று தனஞ்செயனைச் சந்தித்தான். அவர், "ஜமீன்தாரின் அலுவலகத்தில் வேலை வாங்குவது அவ்வளவு எளிதல்ல. ஏனென்றால் அங்குள்ள பைரவநாத் என்ற மனிதன் எல்லாவற்றிலும் மூக்கை நுழைப்பான், மேலும் ஜமீன்தார் எப்போதும் அவன் பேச்சையே கேட்பார்," என்றார். "அப்படியானால் அந்த பைரவநாத்தை மகிழ்விக்க ஏதாவது வழி இருந்தால் சொல்லுங்களேன் மாமா!" என்று சிவா ஆவலுடன் கேட்டான். "பைரவனுக்கு அதிகாரம் காட்டுகிற ஆசை அதிகம்," என்று தனஞ்செயன் பதிலளித்தார். "சரி. நான் அவனைச் சந்தித்து என் அதிர்ஷ்டத்தை முயற்சி செய்கிறேன். எனக்கு ஆசி வழங்குங்கள் மாமா!" என்று கூறிவிட்டு சிவா அங்கிருந்து புறப்பட்டு ஜமீன்தாரின் அலுவலகத்தை நோக்கிச் சென்றான். ஜமீன்தார் எந்த நகரத்தில் வசிக்கிறாரோ, அதே நகரத்தில் சிவாவின் நண்பன் ஒருவன் இருந்தான். நண்பனின் பெயர் சலபதி. நடந்ததை அவனிடம் கூறி, "அலுவலகத்தில் வேலை கிடைக்க வேண்டுமென்றால், முதலில் இந்த பைரவநாத்தை வசப்படுத்த வேண்டும். ஆனால் இதற்கு என்ன செய்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை!" என்றான். பிறகு, இரண்டு நண்பர்களும் யோசித்து ஒரு திட்டம் போட்டார்கள். அதன்படி, மறுநாள் காலை சிவா அலுவலகத்திற்குச் சென்று பைரவனைச் சந்திக்க முயன்றான். பைரவன் ஏதோ வேலையில் இருப்பதாகக் கூறி, சிறிது நேரம் உட்கார வைத்த பிறகு, வேலையாள் அவனைச் சாப்பாட்டு நேரத்தில் பைரவனிடம் அழைத்துச் சென்றான். பைரவனை பணிவுடன் வணங்கி, "ஐயா, தயவு செய்து ஜமீன்தாரின் அலுவலகத்தில் எனக்கு ஏதாவது வேலை வாங்கித் தாருங்கள். நீங்கள் சிபாரிசு செய்தால் ஜமீன்தார் 'இல்லை' என்று சொல்ல மாட்டார் என்று கேள்விப்பட்டேன்!" என்றான். பைரவநாத் பெரிய கர்வம்டன் தலையை ஆட்டி, "சரி! நாளை வா. ஏதாவது செய்ய முடியுமா என்று பார்க்கலாம்," என்றான். சிவா அங்கிருந்து சலபதியிடம் சென்றான். அலுவலகத்தில் நடந்ததை அவனிடம் சொன்னான். சலபதி, "நாம் நினைத்தது போலவே நடந்ததா இல்லையா? நாளைக்கும் போ அவனைப் பார்க்க. பிறகு நாம் களத்தில் இறங்குவோம்!" என்றான். மறுநாள் சிவா பைரவனை சீக்கிரமாக சந்திக்க முடியவில்லை. நான்கு ஐந்து மணி நேரம் காக்க வைத்த பிறகு, வேலைக்காரன் மூலம் அவனை அழைத்து, "நாளை வா, பார்க்கலாம்," என்றான். மறுநாள் சிவா பைரவனை சந்தித்தபோது, ஏற்கனவே நான்கு பெரிய மனிதர்கள் அங்கு உட்கார்ந்திருந்தார்கள், அவர்கள் அனைவரும் பைரவனைப் புகழ்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது சலபதி அங்கு வந்து பயத்துடன் அங்கும் இங்கும் பார்க்க ஆரம்பித்தான். சிவா அவனிடம், "என்ன ஆச்சு? ஏன் இங்கே வந்த? யாரைத் தேடுகிறாய்?" என்று கேட்டான். "ஒன்றுமில்லை. நான் ராம்தாதாவைத் தேடுகிறேன். அவர் எனக்கு அலுவலகத்தில் வேலை கொடுப்பதாக வாக்குறுதி அளித்தார்," என்று சலபதி சொன்னான். இதை கேட்டதும் பைரவநாத் கோபத்தில் சிவந்து, "என்னிடம் எதுவும் சொல்லாமல் அந்த லாயக்கற்றவன் எப்படி உன்னை இங்கே அனுப்பினான்? தோட்டத்தில் வேலை செய்யும் ராம்தாதா உனக்கு வேலை கொடுக்கும் அளவுக்கு பெரிய ஆள் ஆகிவிட்டானா? யாரே, இங்கே அலுவலகத்தில் வேலை கொடுக்கும் அளவுக்கு தகுதியான ஆள் யார் என்று உனக்குத் தெரியாதா?" என்றான். அப்போது சலபதி அமைதியாக அவனைப் பார்த்து, "நீங்கள் யார் ஐயா?" என்று கேட்டான். உடனே சிவாவிடம் தன் பார்வையைத் திருப்பி, "கடந்த ஒரு வாரமாக நீ வேலைக்காக தினமும் என்னிடம் வருகிறாய், இல்லையா? நான் யார் என்று இந்த முட்டாளுக்குச் சொல்!" என்று பைரவன் கட்டளையிட்டான். சிவா உடனே சொன்னான், "இவருடைய பெயர் பைரவநாத், இவருடைய ஆலோசனையைப் பெறாமல் ஜமீன்தார் யாரையும் வேலைக்கு அமர்த்துவதில்லை." என்றான். உடனே சலபதி சிவாவை இளக்காரமாகப் பார்த்து, "ஓஹோ! இவரா பைரவ மகாராஜ்! ஆனால் ராம்தாதாவை விட இவருடைய ஆதிக்கம் இங்கே அதிகமாக நடக்கும் என்று நான் நம்பவில்லை," என்றான். சலபதியின் பேச்சைக் கேட்டதும், அந்த பெரிய மனிதர்கள் முன்னிலையில் தன் மூக்கு அறுபட்டது போல் பைரவனுக்குத் தோன்றியது. சலபதியை கூர்மையாகப் பார்த்து, "நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன், உன் ராம்தாதா எப்படி உனக்கு இந்த அலுவலகத்தில் வேலை கொடுக்கிறார் என்று! நன்றாகக் காது கொடுத்துக் கேள், நான் இந்த பையனுக்கு நாளை மாலைக்குள் இங்கே வேலை வாங்கிக் கொடுக்கிறேன்; சாதாரண வேலை அல்ல - மற்ற எல்லா சிறிய மற்றும் பெரிய ஊழியர்களையும் கண்காணிக்கிற வேலை! இப்போது பார், இங்கே என் பேச்சு நடக்குமா அல்லது அந்த லாயக்கற்ற ராம்தாதா பேச்சு நடக்குமா என்று!" என்றான். இப்படி சிவாவுக்கு அந்த அலுவலகத்தில் ஒரு நல்ல வேலை கிடைத்தது.